The Cure
Door Paul Rabbering, woensdag 19 maart om 12 29
Ik hou niet van wachten. Kan best zeggen dat ik behoorlijk ongeduldig ben. Maar soms is het fijn om pas na een hele lange tijd van verlangen eindelijk te krijgen wat je wilt. In mijn geval: The Cure! Ik zag ze gisteravond voor het eerst live optreden.
Ahoy was afgeladen. Tienduizend man was de band nog niet vergeten, hoewel ze al een tijd geen nieuwe plaat hebben gemaakt. Met zo'n repetoire maakt dat helemaal niet uit. Sterker nog: ik wilde juist graag Lullaby, A Forest, Boys don't cry en In between days horen.
Mijn hoogtepunt kwam sneller dan ik dacht. Al na een half uur speelde The Cure mijn favoriet: Love song. Een heel eenvoudig, kort, maar prachtig nummer. Vijf minuten later hoorde ik gekreun rechts van me. Sander Lantinga hoorde zijn favoriet: Pictures of you.
The Cure maakte hun eerste album in het jaar dat ik ter wereld kwam, 1979. Je zou verwachten dat de jaartjes wel zouden zijn gaan tellen voor de groep. Maar los van het haar van Robert Smith was alles strak. De band speelde de nummers precies zoals je ze kent. Het was relaxt, sfeervol... Waanzinnig!
Pictures Of You is mijn favoriet en Love Song is ook waanzinnig. Helaas kon in niet naar Rotterdam. Een vriend in Vlaanderen heeft ze gezien in Antwerpen en dat was 35 liedjes nostalgie. Bijna 3 jaar geleden heb ik ze gezien in Lokeren (B) en voor € 20,- hebben ze meer dan 2 uur gespeeld en dat op een festival! Robert is een schatje, heel verlegen stond hij op het laatst op het podium. Een hele professionele band en het verwonderde me niets dat het concert zo snel uitverkocht was. Gelukkig heb ik veel van The Cure in huis en mijn herinnering van Lokeren 2005.
Het was Helemaal top! Van begin tot eind!
En dat ik een dag voor mijn verjaardag ook nog Sander Lantinga een zoentje op zijn linkerwang mocht geven!!! Wauw! En dat op mijn leeftijd! (net zo Jong! als Robert Smith) Groetjes,
Lisette
Jaaaa ik snap hoe je je voelt paul.
Heb The Cure nu ook voor de eerste keer live mogen meemaken en dat overtrof al mijn verwachtingen. Topavond, Wat een superband!!
gr. Henk
Ja het was inderdaad leuk, alleen dankzij de NS en een chagerijnig ex-vriendinnetje van mijn vriendje waarbij we niet in de auto mochten, moesten wij voor de helft (!) van het concert al weg.. kwam er dus woensdag achter dat ze 3 uur lang hebben gespeeld, wij zagen nog niet eens anderhalf uur.
maar verder was het leuk hoor ;)
Het scheelde een stuk dat Robert Smith nuchter was ;-) Ik heb dat wele ens anders gezien. Geweldig vooral From the edge of the deep green sea, Never enough en de nummers van Faith die ze tijdens deze tewor niet vaak speelde!
Whenever I'm alone with you; You make me feel like I am young again... Volgens mij voelden ze zich inderdaad weer jong.... Toppertje!
Voor de derde keer in 24! jaar tijd heb ik The Cure gezien en het blijft WAANZINNIG.Wat een voorrecht als je zo muziek kunt maken, zo deprimerend maar tegelijk wordt ik er helemaal vrolijk,gelukkig, blij en gelijk verdrietig van.
Ik hoop niet dat het weer 8 jaar gaat duren voor ik ze weer kan zien( nu heb ik geruchten gehoord dat ze op Werchter komen en daar heb ik al kaarten voor....)Hoe dan ook ik ben nog helemaal vol van een GRANDIOOS concert,wat een stem en wat een gave muziek!!!
Groeten Ria deP
Jahaaa been there, done that, liked it loved it! Wat een fantastische avond! en wat gingen ze lang door, echt top!
